ویزای سرمایه‌گذار EB-5 آمریکا

برنامه EB-5 چیست

EB-5 پنجمین اولویت مهاجرت شغلی در قانون مهاجرت ایالات متحده است. این برنامه به فردی که مبلغ واجد شرایطی را در یک بنگاه تجاری آمریکایی سرمایه‌گذاری کند و از دل همان سرمایه‌گذاری دست‌کم ده شغل تمام‌وقت برای کارگران آمریکایی بسازد، اقامت دائم — یعنی گرین کارت — می‌دهد.

دو ویژگی، EB-5 را از بیشتر مسیرهای دیگر گرین کارت جدا می‌کند. نه کارفرمای اسپانسر می‌خواهد و نه گواهی کار؛ بنابراین وابسته به این نیست که شرکتی در آمریکا حاضر باشد برای شما درخواست بدهد. و خانوادهٔ نزدیک را با یک درخواست پوشش می‌دهد: همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال همراه متقاضی اصلی گرین کارت می‌گیرند.

اما EB-5 یک خرید منفعل نیست. سرمایه باید واقعاً در معرض ریسک باشد، شغل‌ها باید واقعاً ایجاد شوند، و هر دو، دو سال پس از ورود دوباره سنجیده می‌شوند — پیش از آنکه اقامت دائم قطعی شود.

چقدر باید سرمایه‌گذاری کنید

قانون اصلاح و سلامت EB-5 مصوب ۲۰۲۲ دو حداقل سرمایه‌گذاری تعیین کرده است. اینکه کدام‌یک شامل حال شما می‌شود، فقط به محل پروژه بستگی دارد، نه به اینکه سرمایه‌گذار کیست.

منبع: راهنمای سیاست USCIS، جلد ۶، بخش G

سرمایه‌گذاری مستقیم یا مرکز منطقه‌ای

هر متقاضی پیش از هر چیز یک انتخاب ساختاری می‌کند. همین انتخاب تعیین می‌کند کدام فرم ثبت می‌شود، شغل‌ها چگونه شمرده می‌شوند و سرمایه‌گذار چقدر کنترل روی پول خودش نگه می‌دارد.

منبع: USCIS — دربارهٔ طبقه‌بندی ویزای EB-5

الزام ایجاد ده شغل

هر سرمایه‌گذاری EB-5 باید دست‌کم ۱۰ موقعیت تمام‌وقت برای کارگران واجد شرایط آمریکایی ایجاد کند. USCIS «تمام‌وقت» را دقیق تعریف کرده است: موقعیتی که دست‌کم ۳۵ ساعت کار در هفته بخواهد. دو شغل پاره‌وقت را نمی‌شود روی هم جمع کرد و یک شغل حساب کرد.

کارمند واجد شرایط شامل خود سرمایه‌گذار، همسر و فرزندانش نمی‌شود و کسی را هم که مجوز کار در آمریکا ندارد دربر نمی‌گیرد. شغل‌ها در مرحلهٔ درخواست دوم سنجیده می‌شوند — دو سال پس از آغاز اقامت مشروط — نه در لحظهٔ سرمایه‌گذاری.

منبع: USCIS — دربارهٔ طبقه‌بندی ویزای EB-5

سهمیه‌های ویزا، و اینکه چرا صف‌ها را عوض کردند

EB-5 مشمول سقف سالانهٔ تعداد ویزا و سقف هر کشور است. برای اتباع کشورهای پرتقاضا، این سقف‌ها در گذشته انتظارهایی چندساله ساخته‌اند.

قانون اصلاح و سلامت بخشی از ویزاهای سالانهٔ EB-5 را برای انواع خاصی از پروژه‌ها کنار گذاشته است. این سهمیه‌ها صف‌های جداگانه‌ای می‌سازند که صف عمومی آن‌ها را مصرف نمی‌کند:

منبع: بولتن ویزای وزارت خارجهٔ آمریکا

هزینهٔ EB-5 فراتر از خودِ سرمایه‌گذاری

مبلغ سرمایه‌گذاری رقم اصلی است، نه کل بودجه. یک بودجهٔ واقع‌بینانه چند جزء دیگر هم دارد و تنها خودِ سرمایه‌گذاری است که ممکن است روزی برگردد:

• خودِ سرمایه‌گذاری واجد شرایط — $۸۰۰,۰۰۰ دلار یا $۱,۰۵۰,۰۰۰ دلار. این سرمایه در معرض ریسک است، نه کارمزد؛ ممکن است برگردد و ممکن است برنگردد.
• هزینهٔ اداری یا حق اشتراک مرکز منطقه‌ای — حامی پروژه آن را جدا از سرمایه‌گذاری می‌گیرد و معمولاً قابل استرداد نیست.
• وکیل مهاجرت آمریکا — درخواست‌های EB-5 را وکلای دارای مجوز آمریکایی تهیه و ثبت می‌کنند و برای هر پرونده جداگانه قیمت می‌دهند.
• هزینه‌های ثبت USCIS — در مرحلهٔ درخواست، دوباره برای تنظیم وضعیت یا پردازش کنسولی، و بار دیگر برای رفع شرایط.
• مستندسازی منبع وجوه — ترجمه، تأیید اسناد، و در بسیاری موارد گزارش حسابدار قانونی وقتی پول تاریخچهٔ پیچیده‌ای دارد.

منبع: جدول هزینه‌های USCIS (فرم G-1055)

اقامت مشروط و رفع شرایط

متقاضی موفق در ابتدا گرین کارت دائم نمی‌گیرد؛ اقامت دائم مشروط می‌گیرد که ۲ سال اعتبار دارد. شرایط فقط با موفقیت یک درخواست دوم برداشته می‌شود.

فرم I-829 همان درخواست است. باید در بازهٔ ۹۰ روزه‌ای درست پیش از انقضای اقامت مشروط ثبت شود؛ تاریخ انقضای روی کارت، سالگرد دوم پذیرش به‌عنوان مقیم مشروط است. از دست دادن این بازه وضعیت مشروط را خاتمه می‌دهد و ثبت دیرهنگام فقط با شواهد دلیل موجه و شرایط خاص پذیرفته می‌شود.

در این مرحله دو چیز باید نشان داده شود: اینکه سرمایه‌گذاری در تمام دوره حفظ شده، و اینکه شغل‌های لازم ایجاد شده‌اند. اینجاست که پروژه‌ای که خوب کار نکرده، از یک مشکل صرفاً مالی به یک مشکل مهاجرتی تبدیل می‌شود.

منبع: USCIS — فرم I-829

اثبات اینکه پول از کجا آمده

منبع وجوه سنددارترین بخش یک درخواست EB-5 و یکی از دلایل رایج درخواست مدارک تکمیلی است. USCIS فقط نمی‌پرسد پول وجود دارد یا نه؛ مسیری قانونی می‌خواهد که از مبدأ سرمایه تا حساب پروژه ردیابی شده باشد.

یعنی شواهد، نه ادعا: درآمد، عواید کسب‌وکار، فروش، ارث یا هدیه‌ای که سرمایه را ساخته؛ نحوهٔ مالیات‌دهی آن؛ و هر انتقال بین مبدأ و مقصد، از جمله هر حساب واسط.

ریسکی که تبلیغ نمی‌شود

EB-5 ایجاب می‌کند سرمایه واقعاً در معرض ریسک باشد. این یک شرط قانونی ویزاست، نه یک عبارت تشریفاتی. بازدهِ تضمین‌شده، یا حق بازخریدی که عملاً مثل تضمین عمل کند، می‌تواند سرمایه‌گذاری را از شرایط خارج کند.

نتیجه مستقیم است. اگر پروژه ضعیف عمل کند یا شکست بخورد، سرمایه‌گذار ممکن است بخشی یا همهٔ سرمایه را از دست بدهد — و چون پروندهٔ مهاجرتی و سرمایه‌گذاری یک معاملهٔ واحدند، شکست پروژه می‌تواند هم پول و هم اقامت را ببرد؛ چون شغل‌ها ایجاد نشده‌اند و درخواست دوم قابل تأیید نخواهد بود.

بازپرداخت، اگر اصلاً اتفاق بیفتد، معمولاً سال‌ها پس از رفع شرایط است و به عملکرد و خروج خودِ پروژه بستگی دارد.

EB-5 برای چه کسی مناسب است — و چه کسی باید جای دیگری را ببیند

EB-5 با پروفایل نسبتاً محدودی جور درمی‌آید: کسی که مشخصاً اقامت دائم آمریکا را می‌خواهد، می‌تواند $۸۰۰,۰۰۰ دلار یا بیشتر سرمایهٔ واقعاً ریسک‌پذیر را متعهد شود، می‌تواند منشأ قانونی آن را مستند کند، و می‌تواند به‌جای ماه‌ها، سال‌ها صبر کند.